Nieuws
Klare wijn over de A4
donderdag 16 september 2010
Roelof uit Beijerse, bestuurslid Midden-Delfland Vereniging
Met de ondertekening van het Tracébesluit door demissionair minister Eurlings en de gelijktijdige ondertekening van Bestuursovereenkomst IODS door diverse regionale en lokale bestuursorganen, lijkt de aanleg van de A4 tussen Delft
en Schiedam een feit. Wat rest is een gang naar de Raad van State – momenteel ondersteund door de Midden-Delfland Vereniging – en in ultimo naar het Europese Hof, om de Crisis- en Herstelwet, die dit alles heeft mogelijk gemaakt,
als geheel aan de kaak te stellen.
Voorstanders van de weg wijzen vooral op de snelle verbinding tussen Den Haag en Rotterdam en de ontlastende infrastructurele effecten voor het gebied (denk aan sluipverkeer). Tegenstanders wijzen op de desastreuze vernietiging van
in de Randstad toch al schaars natuurlandschap. Regionale en lokale bestuurders echter weten deze twee tegenstrijdige effecten als ware tovenaarsleerlingen op wonderbaarlijke wijze met elkaar te verbinden. Zo lezen we in een
persbericht van de gemeente Midden-Delfland dat de met de aanleg van de snelweg gepaard gaande projecten (sanering van glas, compensatie van natuur en boeren) “ervoor zorgen dat Midden-Delfland er nog mooier uit gaat zien” en
spreekt provinciaal gedeputeerde Van Engelshoven-Huls in dit verband van “winst voor verkeer, bewoners en ondernemers in de regio, temeer omdat de aanleg samengaat met forse investeringen in natuur, recreatie en landschapsbehoud”.
Mijn persoonlijke opvatting is dat politici op hun best zijn als ze klare wijn schenken. Politici behoren namelijk leiders te zijn en leiders durven keuzes te maken. Ook als daar een vervelende boodschap tegenover staat. Dat hier
een keuze gemaakt wordt voor grijze infrastructuur boven groene infrastructuur is helder. Dat deze snelweg (zonder vaart) een dramatische aanslag op het landschap is eveneens. Dat is geen kwestie van wetenschap, dat is een kwestie
van gezond verstand.
De stelling dat deze weg bij zou kunnen dragen aan de landschappelijke kwaliteit van het gebied is dan ook een treffend voorbeeld van politieke lafheid. Een snelweg draagt immers nooit bij aan de landschappelijke kwaliteit van een
gebied, nog los van alle onduidelijkheid die er is rondom de zogenaamde compenserende projecten. Het zou diegenen die de weg verdedigen dan ook sieren als ze open en eerlijk zouden zijn over hetgeen deze weg écht voor de kwaliteit
van ons gebied betekent. Dan zou ik het nog steeds niet met ze eens zijn, maar dan zouden ze wel het respect afdwingen dat je van een politicus mag verwachten.